گاهی احساساتی داریم که برایشان هیچ توضیحی نداریم
شــــخصیت منــــو با بـــرخوردم اشتبـــــاه نـــــگیر ! شخصیــــت مــــن چیـــزیه کــــه من هستم ، امــــــا بـــرخــورد مــــــن بستـــــگی داره بــــه اینکـــه ” تــــــــــــــــــــــو ” کـی باشی.
عشق یک چرخه است :
تقریبا همه ی ما نام "فروهر" به گوشمان خورده، حتی خیلی از ما نشان "فروهر" را به گردن انداخته، از تندیس و یا تصویر آن در منزل یا محل کار خود استفاده می کنیم، اما اطلاعات زیادی درباره ی تاریخچه ی آن نداشته و حتی نمی دانیم این نشان، نمادِ چیست. فقط همین اندازه می دانیم که این نشان، یک نشان ملی است، و متعلق به ایران باستان و آریاییان است. چکیده ی تاریخچه ی فروهر"فـُروهـَر" یا "فـَروَهـَر" و یا نام اصلیِ آن "فـَرَه وَهَر" (farahvahar) در اصل نام آریاییِ "روح" در زبان عربی است. بیش از چهار هزار و پانصد سال پیش، زمانی که تقریبا تمام اقوام کره ی زمین سرگرم بت پرستی بودند و تمام وجود انسان را فقط و فقط همین کالبد خاکی و فانی می دانستند، درست در همین زمان، آریاییانِ باستان اعتقاد داشتند انسان غیر از کالبد خاکی دارای روح بوده و پس از مرگ، این روح از بدن فانی جدا شده و به جای دیگری رفته و به زندگی اش ادامه می دهد، آریاییان این منزلگاهِ پس از مرگِ روح را "اَختران" می نامیدند. نامی که آریایی ها برای آنچه که ما امروز بدان روح می گوییم انتخاب کرده بودند "فَرَه وَهَر" بود، و قدمت ساخت نشان "فره وهر" به بیش از چهار هزار سال پیش باز می گردد. و جالب اینجاست که اعتقاد آریاییان به وجود "فره وهر" (روح) به پیش از زایش زرتشت بزرگوار باز می گردد، و این خود جای بس افتخار است. سنگ نگاره های شاهنشاهان هخامنشی در کاخهای پرسپولیس و سنگ نگاره های شاهنشاهان ساسانی همه حکایت از آن دارد. به عقیده ی آریاییان، "فره وهرها" هر ساله در ماه فروردین به زمین آمده و برکات آسمانی با خود می آوردند، و روز سیزدهم فروردین دوباره به آسمان بر می گشتند، پس آریایی ها شبِ آخرین چهارشنبه ی سال را به بالای تپه ها رفته و با روشن کردن آتش مراسم باشکوهی را برگذار می کردند و به استقبال "فره وهرها" می رفتند (چهارشنبه سُهران)، سپس در روز سیزدهم فروردین برای بدرقه ی فره وهرها به دشتها رفته و جشن بر پا می کردند (سیزده بدر). اکنون که بطور خلاصه دانستیم "فره وهر" چیست، به توضیحات اندکی در مورد مفهوم این نشان ایرانی می پردازیم. مفهوم نشان "فره وهر"
تولد زرتشت به روايت دكتر فرهنگ مهر 4-1- اگر چه محل و تاريخ تولد زرتشت، به طور دقيق، معلوم نيست، به نظر ميآيد كه ظهور او بعد از 1380 و پيش از 490 يا 480 پيش از ميلاد بوده است. زيرا از يك سو در صلحنامهاي كه ميان پادشاه هيتيت ( Hittite ) ها و پادشاه ميتاني ( Mitani ) در سال 1380 پيش از ميلاد بسته شده و لوحهي آن در سال 1907 ميلادي در بوغازكوي كشف شده است، هنوز نام خدايان هند و ايران، مانند ايندرا ( Indra )، ميترا ( Mitra )، ورونه ( Varuna ) و جز اينها با هم آورده شده است و چون با ظهور زرتشت رواج آيين او، خدايان هند به نام دَئِوَ ( Dava ) يا خدايان بيگانه ناميده ميشوند و اهورمزد خداي يگانه است، پس به نظر ميآيد كه در تاريخ 1380 پيش از ميلاد يا زرتشت هنوز ظهور نكرده بود و يا آيين او هنوز در غرب ايران رواج نداشته است. از سوي ديگر، در تقويمي كه به خط يوناني نوشته شده و نسخهاي از آن در كاپادوس( Gappadoce ) آسياي كوچك به دست آمده است، نام ماههاي زرتشتي، ارديبهشت، خرداد... تا اسفند، ثبت شده است. پس در زمان نوشته شدن اين نسخهي تقويم، يعني كم يا بيش در 490 يا 480 پيش از ميلاد، آيين زرتشت در مغرب ايران رواج داشته است - يعني زمان ظهور زرتشت پيش از اين تاريخ است. از روي قرينههاي تاريخي نظير اين دو قرينه، كه براي نمونه آورده شد، ايرانشناسان، زمان گويد زرتشت را در فاصله هزار تا 600 پيش از ميلاد ميگيرند و در همه صورت، سخن او كه به نام گاثا ( Gatha ) ها ، يعني سرودها، معروف است، از دوران اول تاريخ فلسفه است.
|
|
