انسان هیچ وقت واقعاً التیام پیدا نمی کند.وقتی هم که خوب می شود،باز هم زخم هایی دارد که باید درمان شان کند.زندگی همین است.بریدگی،خراشیدگی،شکستگی و مرهم.

# کمی قبل از خوشبختی، صفحه ی 151

+ سال 98 طوفانی شروع شد.
+ آدم دلش می گیره.
+ امشب از اون اندک شب هاست که ی نگرانی از آینده اومده سراغم
+ یه حس مزخرفی دارم  دوست ندارم بخوابم